Om de corrosiebestendigheid van spiraalstalen buizen te verbeteren, worden algemene spiraalstalen buizen verzinkt. Gegalvaniseerde spiraalstalen buis verdeeld in warme galvanisatie en koude galvanisatie twee soorten, warme galvanisatie galvanisatie laag dikte, koude galvanisatie kosten laag, het oppervlak is niet erg glad. Zuurstof blazen lassen buis: gebruikt als staal blazen zuurstof buis, over het algemeen met kleine diameter gelaste stalen buis, de specificaties zijn 3/8-2 inch acht soorten. Gemaakt van staalbanden van 08, 10, 15, 20 of 195-Q235, kunnen aluminiumbehandelingen worden uitgevoerd om corrosie te voorkomen.

Warmgalvanceerde spiraalstalen buizen zorgen ervoor dat gesmolten metaal reageert met het ijzeren substraat om een ​​legeringslaag te produceren, waardoor het substraat en de coating zowel worden gecombineerd. Hot galvanisatie is eerst het zuur wassen van de stalen buis, om ijzeroxide van het oppervlak van de stalen buis te verwijderen, na zuur wassen, wordt gereinigd door ammoniumchloride of zinkchloride wateroplossing of ammoniumchloride en zinkchloride gemengde wateroplossing tank, en vervolgens in de warm ondergedompelde tank. Hot galvanisatie heeft de voordelen van een uniforme coating, sterke hechting en lange levensduur.

Warm gegalvaniseerde spiraalstalen buizen: het stalen buisobjectief en de gesmolten plating voeren complexe fysische en chemische reacties uit, waardoor een corrosiebestendige laag van zink en ijzerlegering wordt gevormd. De legeringslaag is geïntegreerd met de zuivere zinklaag en het stalen buisobjectief. Daarom is het corrosiebestendig.

Gewichtsfactor van warmtgezinkte spiraalstalen buizen

Verzinkte spiraalstalen buis nominale wanddikte (mm): 2.0, 2.5, 2.8, 3.2, 3.5, 3.8, 4.0, 4.5.

Gegalvaniseerde spiraalstalen buisparameters (c): 1.064, 1.051, 1.045, 1.040, 1.036, 1.034, 1.032, 1.028.

Opmerking: De mechanische eigenschappen van staal zijn een belangrijke indicator om de uiteindelijke prestaties (mechanische eigenschappen) van staal te garanderen, afhankelijk van de chemische samenstelling van het staal en het warmtebehandelingssysteem. In de standaard voor stalen buizen, afhankelijk van de verschillende gebruiksvereisten, worden de trekprestaties (treksterkte, buigsterkte of buigpunt, rekingsgraad) en de hardheid, taaiheidsindicatoren, evenals de hoge en lage temperatuurprestaties die de gebruiker vereist, enz. bepaald.

staal merk: Q215A; Q215B； Q235A； Q235B。

Testdrukwaarde / Mpa: D10.2-168.3mm is 3Mpa; D177.8-323.9mm voor 5Mpa

Huidige nationale normen

Gegalvaniseerde spiraalstalen buizen nationale normen en afmetingen

GB / T3091-2015 lage druk vloeistof transport gelaste stalen buizen

GB / T13793-2008 rechtstreekse gelaste stalen buizen

GB / T21835-2008 gelaste stalen buisgrootte en eenheid lengte gewicht

Mechanische eigenschappen van gegalvaniseerde spiraalstalen buizen

① Treksterkte (σb): de maximale kracht (Fb) die het monster tijdens het trekproces verdraagt bij het breken, wordt gedeeld door de spanning (σ) die het monster krijgt door het oorspronkelijke dwarsdoorsnede (So), die de treksterkte (σb) wordt genoemd, de eenheid is N / mm2 (MPa). Het geeft het maximale vermogen van metalen materialen om te verzetten tegen beschadiging onder trekking. Fb - de maximale kracht bij het trekken van het monster, N (Newton); So-- de oorspronkelijke doorsnede van het monster, mm2。

② buigpunt (σs): met het buigverschijnsel van het metalen materiaal, het monster in het rek proces niet toenemen van de kracht (constant blijven) kan nog steeds verlengen wanneer de spanning, de buigpunt genoemd. Als er een daling van de kracht optreedt, moet een onderscheid worden gemaakt tussen de bovenste en de onderste buigpunten. De eenheid van het buigpunt is N/mm2 (MPa). Boven buigpunt (σsu): de maximale spanning voordat het monster zich buigt en de kracht voor het eerst daalt; Lower submission point (σsl): de minimale spanning in de submissionsfase wanneer het aanvankelijke momentele effect niet wordt geteld. Formule: Fs - submissie kracht (constant) tijdens het trekken van het monster, N (Newton) So - het oorspronkelijke doorsnede gebied van het monster, mm2。

Onttrekkingssnelheid na het breken: (σ) In de trektest wordt de lengte van het monster na het breken verhoogd tot het percentage van de lengte van de oorspronkelijke afstand, genaamd verlengingssnelheid. In σ wordt de eenheid % aangegeven. Formule: L1 - de lengte van de afstand na het trekken van het monster, mm; L0 - de lengte van de oorspronkelijke afstand van het monster, mm。

(ψ) In de trekproef wordt de maximale vermindering van het doorsnedingsoppervlak van het monster na het trekken van zijn doorsnedingsoppervlak in percentage van het oorspronkelijke doorsnedingsoppervlak genoemd. In ψ wordt de eenheid % aangegeven. S0 - oorspronkelijke doorsnede van het monster, mm2； S1 - het minimale doorsnedeoppervlak van het onttrekken van het monster, mm2。

② Hardheidsindicator: het vermogen van metaalmateriaal om het harde object te verzetten tegen het oppervlak, genaamd hardheid. Afhankelijk van de testmethode en het toepassingsgebied kan de hardheid worden onderverdeeld in Booster-hardheid, Rocket-hardheid, Vicker-hardheid, Schott-hardheid, microhardheid en hogetemperatuurhardheid. Voor buizen die algemeen worden gebruikt, zijn er drie soorten hardheid van Booster, Rockefeller en Vicker.

Booster hardheid (HB): met behulp van een bepaalde diameter stalen bal of harde legering bal, om de bepaalde proefkracht (F) in het monsteroppervlak te drukken, de proefkracht te verwijderen na de bepaalde houdtijd, het meten van de drukdiameter (L) van het monsteroppervlak. De hardheidswaarde van Booster is een coefficient van de experimentele kracht gedeeld door het oppervlak van het bolvormige oppervlak. De eenheid wordt uitgedrukt in HBS (stalen bal) en is N/mm2 (MPa).